Η ΕΕ θεσπίζει αυστηρότερους κανόνες για τις ηλεκτρονικές πληρωμές. Ποιος πληρώνει για την απάτη;

Η συμφωνία για τον κανονισμό για τις υπηρεσίες πληρωμών (PSR) και την τρίτη οδηγία για τις υπηρεσίες πληρωμών (PSD3) παρέχει μια σαφή απάντηση στο ποιος φέρει την ευθύνη όταν κάτι πάει στραβά. Και δεν είναι ασήμαντο – μιλάμε για εκατομμύρια συναλλαγές καθημερινά.

Οι τράπεζες θα πληρώσουν εάν αποτύχουν

Η μεγαλύτερη αλλαγή; Εάν μια τράπεζα δεν εφαρμόζει κατάλληλους μηχανισμούς προστασίας, πρέπει να καλύψει τη ζημία του πελάτη. Οι τράπεζες θα πρέπει να επαληθεύσουν ότι το όνομα του δικαιούχου ταιριάζει με τον αριθμό λογαριασμού. Εάν όχι, απλώς θα αρνηθούν την πληρωμή.

Για μη εξουσιοδοτημένες συναλλαγές – όταν ένας απατεώνας αλλάζει ή ξεκινά μια πληρωμή – η τράπεζα επιστρέφει ολόκληρο το ποσό. Αυτό ισχύει και για την «απάτη πλαστοπροσωπίας», όταν κάποιος προσποιείται ότι είναι τραπεζικός υπάλληλος και πείθει τον πελάτη να εγκρίνει μια πληρωμή.

Οι διαδικτυακές πλατφόρμες θα πληρώσουν επίσης

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: οι πλατφόρμες θα είναι υπεύθυνες εάν δεν αφαιρέσουν δόλιο περιεχόμενο. Όταν μια τράπεζα ειδοποιεί μια πλατφόρμα για απάτη και δεν ανταποκρίνεται, η πλατφόρμα πρέπει να αποζημιώσει την τράπεζα που έχει ήδη επιστρέψει τα χρήματα στον πελάτη.

Οι διαφημίσεις για χρηματοοικονομικές υπηρεσίες σε μεγάλες πλατφόρμες και μηχανές αναζήτησης θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι έχουν άδεια στη σχετική χώρα.

Τι σημαίνει αυτό για το ηλεκτρονικό εμπόριο;

Η υψηλότερη προστασία αναμένεται να αυξήσει την εμπιστοσύνη στις ηλεκτρονικές αγορές. Λιγότερες απάτες, σαφέστεροι κανόνες. Αλλά προσέξτε – εάν διαχειρίζεστε μια πλατφόρμα με διαφημίσεις ή περιεχόμενο συνεργατών, θα πρέπει να είστε πιο προσεκτικοί.

Η συμφωνία χρειάζεται ακόμη επίσημη έγκριση πριν τεθεί σε ισχύ.